Oostenrijk. Zonnetje erbij, verse sneeuw, je kent het wel. Ik voelde me helemaal het mannetje. Samen met mijn vriendin was ik lekker meters aan het maken. Tot ik op mijn plaat ging.
Geen spectaculaire crash met salto’s, gewoon knullig achterover gevallen. Ik krabbelde weer op, klopte de sneeuw van mijn broek en dacht: niks aan de hand. Het was die dag stervenskoud op de berg, dus mijn benen waren sowieso al gevoelloos. We skieden vrolijk verder. Dacht ik.
Dit is een gastblog van Stefan van Rijn.
Dit lees je in deze blog
“Je bent lijkbleek”
Toen we even stopten om op adem te komen, keek mijn vriendin me ineens heel raar aan. “Gaat het wel? Je ziet echt wit,” zei ze. Ze wees naar mijn been. Toen ik naar beneden keek, zag ik het pas. Mijn skibroek was kapot en er kwam bloed doorheen. Ik was best wat bloed verloren. Het bleek dat ik bij die ‘knullige val’ mijn skistok in mijn bovenbeen had geprikt. Door de kou had ik serieus niks gevoeld.
Paniek om de portemonnee
De pistedienst was er snel bij. Hun oordeel was hard: “Jij gaat niet meer skiën, vriend. Wij bellen de heli.”
En eerlijk? Toen brak het zweet me pas echt uit. Niet alleen door dat gat in mijn been, maar door de kassa die ik in mijn hoofd hoorde rinkelen. Ik wist dat een reddingshelikopter in Oostenrijk geen service van de zaak is. Ze rekenen vaak per vliegminuut. Ik deed een snelle rekensom in mijn hoofd terwijl ik in de sneeuw lag: het starttarief is al honderden euro’s en elke minuut in de lucht kost je zo’n € 80 tot € 90. Een gemiddelde reddingsactie? Die tikt makkelijk de € 3.500 tot € 5.000 aan. Ik zag mijn hele spaarrekening, mijn studiefinanciering én mijn bierbudget voor de komende drie jaar verdampen nog voordat de wieken begonnen te draaien.
Gered door de check
Terwijl ik in die helikopter werd gehesen – met een uitzicht waar je normaal grof geld voor betaalt – was er maar één gedachte die me rustig hield. Ik had gelukkig gecheckt of mijn zorgverzekering wel matcht met wintersport. Ik wist dat ik ‘geneeskundige kosten’ en ‘wintersportdekking’ had aangevinkt. Zonder die check had ik daar waarschijnlijk liggen janken om de rekening, in plaats van om de pijn.
Later die avond
In het ziekenhuis hebben ze de wond gehecht, verband erom en ik mocht weer gaan. De arts lachte: “Je mag best de kroeg in, maar niet dansen.” En geloof het of niet: diezelfde avond zat ik in de après-ski bar. En welk nummer zet de DJ op? Precies. “Helikopter”. Mijn vrienden kwamen niet meer bij.
Mijn gouden tip
Mijn tip aan iedereen die nog gaat: doe jezelf een lol en check je zorgverzekering voor komend jaar via studentenverzekering.nl voordat je weggaat. Het kost je vijf minuten en geloof me, als je daar bovenop die berg ligt, ben je blij dat je het gedaan hebt. Dan is die helikoptervlucht ineens een mooi avontuur in plaats van een financieel drama.
