De wandeling naar de Seealpsee vanaf de Ebenalp bleek voor ons uiteindelijk veel meer dan gewoon “een mooie hike”. Het originele plan was om naar Schäfler Ridge te gaan, maar toen wij er waren, was de kabelbaan gesloten wegens onderhoud. We gingen dus voor de Ebenalp en wauw, wat is dit een mooie wandeling! Schäfler Ridge is ongetwijfeld ook onwijs mooi, maar de Seealpsee mag ook op je bucketlist en in deze blog vertel ik je waarom.
Dit is zo’n wandeling die precies goed in elkaar zit. Niet extreem zwaar, niet overdreven toeristisch en ook niet zo’n route waarbij je alleen maar achter andere wandelaars aanloopt voor één uitzichtpunt. Juist de combinatie van bossen, water, hoogteverschillen en het moment waarop het landschap zich langzaam opent, maakt deze hike zo leuk.
Wij liepen de route eind april, op een heldere dag met ongeveer 15 graden. Echt perfect wandelweer. De lucht was strakblauw, de bergtoppen lagen nog vol sneeuw en beneden begon alles langzaam weer groen te worden. Achteraf misschien wel één van de mooiste periodes om hier te wandelen, juist door dat contrast tussen winter en lente en dat het niet te druk is.
Dit lees je in deze blog
Starten bij Ebenalp: gewoon goed geregeld
De wandeling begint bij het dalstation van de kabelbaan richting Ebenalp. Wat ons meteen opviel, was hoe relaxed het starten hier is.
Geen ingewikkelde parkeerchaos, geen lange aanlooproute of gedoe met zoeken waar je moet beginnen. Je parkeert vrij dichtbij, loopt een paar minuten en staat eigenlijk direct aan het begin van de hike.
En ja, misschien een klein detail… maar zelfs de gratis toiletten bij de start waren gewoon netjes geregeld. Dat soort dingen maken het begin van een wandeldag toch net wat fijner.
Toch een minpuntje voor mij als toerist: het betalen van parkeergeld ging niet soepel. Dit omdat alle apps die je kan gebruiken voor mij niet werkten. Het enige alternatief is muntgeld. Gelukkig hadden we dit bij ons en konden we dus het betaald parkeren netjes regelen. Maar het is wel handig om als toerist altijd wat muntgeld bij je te hebben. Wij hadden wat gewisseld bij een lokale supermarkt.
De eerste meters zijn nog vrij rustig. Je hoort in de verte wat koeienbellen, af en toe een andere wandelaar en vooral heel veel stilte. Dat typische Alpengevoel waar Zwitserland zo goed in is.
De splitsing: hier bepaal je eigenlijk hoe leuk je wandeling wordt
Na een paar minuten wandelen kom je bij een splitsing. En eerlijk gezegd is dit misschien wel het belangrijkste punt van de hele route.
Je kunt hier kiezen voor:
- de asfaltweg
- het bospad
Onze AirBNB host tipte ons om door het bos te lopen. De stijging van de route is beter verdeeld en leuker qua omgeving.
De asfaltweg lijkt op papier verleidelijk. Korter, overzichtelijk en direct zichtbaar. Alleen: hij loopt meteen behoorlijk steil omhoog en voelt meer als “meters maken” dan echt wandelen. Wij zagen (op onze terugweg) echt mensen strugglen om boven te komen.
Wij kozen daarom voor het bospad links omhoog. Achteraf absoluut de juiste keuze. Vrijwel direct verandert de sfeer. Het pad slingert tussen de bomen omhoog en bestaat uit een mix van grind, boomwortels, stenen en soms wat smallere stukken.
Niet technisch moeilijk, maar wel leuk genoeg om actief bezig te blijven. Je moet af en toe even opletten waar je loopt, zonder dat het echt zwaar wordt.
Wat ons vooral opviel, was hoe prettig het tempo hier vanzelf werd. Je loopt constant omhoog, maar nergens zo steil dat je iedere paar minuten moet stoppen om op adem te komen.
Kleine details maken deze wandeling (via de bosroute) juist zo goed
Wat deze route voor ons sterker maakte dan sommige andere wandelingen in Zwitserland, zit vooral in de kleine momenten onderweg.
Je loopt bijvoorbeeld continu langs stromend water. Kleine beekjes, smeltwater dat van de bergen naar beneden komt en af en toe stukken waar het water letterlijk naast het pad naar beneden dendert.
Halverwege kom je langs een waterval die verdeeld over meerdere lagen naar beneden valt. Niet enorm groot of wereldberoemd, maar toch leuk om tegen te komen richting het eindpunt waar je het voor doet. En wat ook fijn was:
het voelde nergens massaal druk. Natuurlijk kwamen we andere wandelaars tegen, maar dit was totaal anders dan bijvoorbeeld sommige populaire hikes rond Grindelwald of Lauterbrunnen, waar je soms bijna in een rijtje loopt.
Het moment waarop het uitzicht ineens opent
Na een tijdje verandert de wandeling langzaam van sfeer. Je loopt het bos uit, loopt tussen de prachtige bergen en komt langzaam bij de Seealpsee waar je ongetwijfeld al plaatjes van online langs hebt zien komen.
Ineens kijk je uit over besneeuwde toppen terwijl beneden de groene valleien zichtbaar worden. Toen wij er waren lag er op sommige schaduwstukken nog wat sneeuw langs het pad, terwijl je tegelijkertijd gewoon in een T-shirt kon wandelen. En dat vind ik zelf tof aan hiken in het voorjaar in Zwitersland.
De Seealpsee: niet gigantisch, wel precies goed
En dan bereik je uiteindelijk de Seealpsee. Het meer ligt prachtig tussen steile bergwanden, met houten berghutten langs het water en daarachter de nog besneeuwde toppen. Op windstille momenten zie je de bergen zelfs weerspiegelen in het water. Supermooi voor foto’s en natuurlijk even genieten. Je hebt hiermee ook het zwaarste van de hike gehad!
Je merkt ook dat dit voor veel mensen het eindpunt van de hike is. Sommige lopen nog iets verder door, maar de meeste mensen draaien hier uiteindelijk weer om of maken een stop bij de hotels/restaurants die er zitten.
Wanneer je het meer nadert kan je door de bossen lopen en richting de hotels/restaurants, maar je kunt ook eerst linksom het meer lopen en dan via de andere kant (de asfaltweg route) terug om alsnog plaats te nemen op een terras, of natuurlijk om door te wandelen. Wij liepen het restaurant even binnen voor een frisje, een flesje voor onze dochter van 6 maanden en een schone luier.
Hoe zwaar is deze wandeling echt?
Wat ons betreft zit deze hike precies in de perfecte middenklasse. Je bent echt actief bezig:
- ongeveer 7,5 tot 8 kilometer
- zo’n 2,5 tot 3 uur onderweg
- inclusief een flinke klim
Maar het wordt nergens extreem zwaar of technisch. Je hoeft geen ervaren bergwandelaar te zijn, zolang je een normale conditie hebt en goede schoenen draagt.
De terugweg: blij dat we deze niet omhoog deden
Voor de terugweg kozen wij de asfaltweg. En eerlijk: toen waren we heel blij dat we die niet voor de heenweg hadden gekozen.
Het pad is namelijk behoorlijk steil. Niet technisch moeilijk, maar je merkt tijdens het afdalen vooral dat je knieën flink moeten werken. Automatisch begin je een beetje zigzaggend naar beneden te lopen om het comfortabeler te maken. Daarnaast is deze route gewoon minder sfeervol.
Je hebt minder afwisseling, minder natuurgevoel en je bent vooral bezig met dalen. Prima voor de terugweg, maar wij zouden echt aanraden om omhoog de bosroute te nemen. De weg wordt ook gebruikt om de hotels/restaurants te bevoorraaden.
Seealpsee wandelen met een baby: prima te doen met draagzak
Wij liepen deze wandeling trouwens met onze dochter van 6 maanden in de draagzak en dat ging verrassend goed. Juist omdat de bosroute vrij geleidelijk stijgt, bleef het comfortabel wandelen en hoefden we nergens echt te klauteren. Onderweg kwamen we halverwege nog langs een hotel/restaurant waar je makkelijk even kunt stoppen voor een drankje, toiletbezoek of gewoon een korte pauze. Dat maakte het ook fijn om het tempo wat rustiger te houden. Wel zouden wij een kinderwagen hier absoluut afraden. Zeker via de asfaltweg is het behoorlijk steil en ben je vooral veel kracht aan het zetten omhoog of continu aan het afremmen naar beneden. Met een draagzak was het voor ons echt een veel relaxtere ervaring.
Overnachten in de buurt van de Seealpsee
Wil je deze wandeling rustig doen, dan is overnachten in Appenzell of rondom Ebenalp echt een aanrader.
Dan kun je vroeg starten en heb je de route vaak nog relatief rustig. En als je bij het eindpunt van de wandeling slaapt, slaap je natuurlijk ook bijzonder uniek!
Activiteiten in de omgeving
Rond Appenzell en Ebenalp zijn nog veel meer wandelingen en activiteiten te vinden. Zeker als je houdt van natuur, kabelbanen en traditionele Zwitserse dorpjes kun je hier makkelijk meerdere dagen vullen. De bekendste is wel de Schäfler Ridge.
De Seealpsee wandeling voelde voor ons als precies waar Zwitserland goed in is. Niet overdreven spectaculair. Niet extreem moeilijk. Maar gewoon een hele leuke hike met een prachtig eindpunt als beloning en waar de boel goed geregeld is. En uiteraard kan je deze dag prima combineren met de kabelbaan naar Schäfler Ridge die vanaf dezelfde parkeerplaats vertrekt.
Boek eenvoudig je reis naar Zwitserland
Vliegtickets
Auto of camper huren
