Clay Cliffs bij Omarama: rotsformatie die niet in Nieuw-Zeeland past?

De Clay Cliffs bij Omarama zijn hoge rotswanden vol pieken en spleten. Ze zien er een beetje vreemd uit, bijna alsof iemand ze met de hand heeft neergezet. In werkelijkheid zijn ze miljoenen jaren geleden ontstaan door rivieren en gletsjers, en daarna uitgesleten door wind en regen.

Wij maakten hier een korte stop tijdens onze rit van Clyde naar Mount Cook, via de Lindis Pass. Die weg zelf is al mooi, maar de Clay Cliffs zorgen voor een hele leuke tussenstop onderweg. Het deed ons zelfs een beetje denken aan Bryce Canyon in Amerika.

De Clay Cliffs liggen op een kort stukje rijden van de hoofdweg

Na een korte rit over een gravelweg parkeerden we de auto en liepen in zo’n tien minuten naar de kliffen. Vanaf daar stonden we ineens tussen die steile pieken. Heel eerlijk: het voelde een beetje alsof dit niet thuishoorde in Nieuw-Zeeland. We wandelden tussen de rotsformaties door een stuk omhoog en maakten vooral wat leuke foto’s. Ook met de lupines die ik bloei staan, was het een mooi plekje om naartoe te gaan!

De Clay Cliffs zijn misschien niet de bekendste bezienswaardigheid van Nieuw-Zeeland, maar juist daarom vonden wij het zo leuk. Voor een paar dollar en een korte omweg krijg je een landschap dat compleet anders is dan de rest van je reis.

Toen wij er waren, viel de drukte erg mee. Er stonden misschien drie andere auto’s. Geen bussen of massa’s toeristen, gewoon een handvol reizigers.

Wat zijn de Clay Cliffs eigenlijk?

De Clay Cliffs bestaan uit hoge rotswanden met grillige pieken en diepe ravijnen. Het ziet eruit alsof de rotsen in stukken uit elkaar getrokken zijn. Best bijzonder, want dit landschap is miljoenen jaren geleden ontstaan. Oude rivieren en meren lieten hier lagen grind en slib achter. Door een actieve breuklijn werden die lagen opgetild, en erosie door wind en regen deed de rest. Het resultaat: een bizar mooi landschap dat ons direct deed denken aan Bryce Canyon in de VS.

De Clay Cliffs zijn “pas” 1 à 2 miljoen jaar oud (jonkie in geologische termen 😉). Ze zijn gevormd door oude gletsjerrivieren die hier grind en slib achterlieten. Door een breuk in de aardkorst (de Ostler Fault) werden die lagen omhooggeduwd. Daarna sleet wind en regen de zachte stukken weg, waardoor er die scherpe pieken en ravijnen overbleven.

Het is privéterrein, dus zorg voor een cash bijdrage

Wat dan weer gek is, is dat de Clay Cliffs op een privéterrein liggen. Dat kan dan ook wel weer in Nieuw-Zeeland. Je moet dus toegang betalen. Niemand controleert het, maar ik moedig je natuurlijk aan wel netjes te betalen. Je bent tenslotte te gast als toerist.

• Locatie: 10 km ten noorden van Omarama, Zuidereiland Nieuw-Zeeland.
• Toegang: privéterrein, toegang via een honesty box (ca. 5 NZD per auto, cash meenemen).
• Bereikbaarheid: vanaf State Highway 8 rijd je de onverharde Quailburn Road op. Met een gewone auto is dit meestal goed te doen, maar check bij slecht weer even de wegconditie.
• Wandeling: vanaf de parkeerplaats is het een korte wandeling van 10–15 minuten. Niet moeilijk, voor iedereen te doen!

Veel reizigers vragen zich af of de Clay Cliffs een snelle fotostop zijn of dat je er echt even de tijd voor neemt. Onze ervaring: een uurtje is genoeg, maar als je van fotograferen houdt of gewoon wilt rondstruinen, blijf je makkelijk langer hangen.

De Lindis Pass richting Omarama

Voordat we bij de Clay Cliffs aankwamen, reden we over de Lindis Pass. Dit is een van de bekendste bergpassen van Nieuw-Zeeland en verbindt Central Otago met de Mackenzie-regio. De weg slingert omhoog tot bijna 1.000 meter en gaat dwars door een kaal, heuvelachtig landschap.

Wat je vooral ziet zijn glooiende heuvels vol beemdgras. Geen bomen, geen dorpen, alleen eindeloze tinten bruin en goud. In december stond het landschap extra in bloei door de lupines langs de weg. Nadat we ze voor het eerst massaal zagen in Milford Sound, was het leuk ze hier weer te zien.

Er zijn een paar uitkijkpunten langs de weg waar je even kunt stoppen. Dat is de moeite waard, want het uitzicht verandert telkens als je een bocht omgaat.

Na de pas daal je weer af richting Omarama. En daar, op nog geen 10 kilometer van het dorp, vind je de afslag naar de Clay Cliffs. Voor ons was dit een logische stop: eerst genieten van de Lindis Pass, daarna een korte wandeling tussen de rotsformaties. Het past perfect in een dag waarop je van Central Otago naar Mount Cook of Lake Tekapo rijdt.

De Clay Cliffs zorgen niet voor een vullend dagprogramma, maar zijn dus wel een hele leuke tussenstop als je onderweg bent (of komt vanuit) Mount Cook of Tekapo. Je moet een wat langere reisdag maken als vanuit het zuiden komt (of dus zuidelijker gaat), en dan staan opeens die gekke Clay Cliffs daar. Nou, doe je voordeel ermee, en ga er even kijken!